نقد و بررسی بازی Metro Exodus

Metro Exodus Review

ادبیات روسیه همواره بعنوان یک شاخص در دنیای ادبیات شناخته می‌شود، ادبیاتی قوی و روایت‌هایی کامل، شخصیت پردازی‌هایی کامل و فراز و نشیب های زیاد. اما اینطور که به نظر می‌رسد Metro: Exodus خیلی این داستان سرایی را از ژن روس‌ها به ارث نبرده و حداقل از نظر داستانی سطحی و بی روح عمل کرده است. شاید بهترین توصیف از آرتیوم (Artyom) شخصیت اصلی بازی، همین پاراگراف بالا از نوشته های فیودور داستایوفسکی باشد.

جدیدترین عنوان استودیو ۴A Games در عصری توسط Deep Silver منتشر شد که رقابت در سبک شوتر اول شخص به شدت بالاست. بازی نه آنقدر خسته و کننده و بی روح است که ارزش بازی کردن نداشته باشد و نه آنقدر قوی و جذاب است که بتوانید بارها و بارها بازی کنید. استودیو ۴A Games بلافاصله بعد از انتشار Metro: Last Night کار توسعه Metro Exodus را آغاز کرد، یعنی حدودا پنج سال زمان برای توسعه بازی داشتند. اما نتیجه نهایی خیلی کار شده و بی نقص به نظر نمی‌رسد. با گیم پاس همراه باشید تا به دنیای زیر زمین و خطوط بزرگ مترو روسیه برویم و ببینیم چه چیزی در آخرین نسخه Metro انتظار ما را می‌کشد.

داستان:

 

پس از جنگ هسته‌ای عملا زندگی در سطح زمین غیر ممکن به نظر می‌رسد. تشعشات هسته‌ای باعث بوجود آمدن موجودات وحشتناک و وحشی‌ای شده است که علاوه بر خطر تشعشات هسته‌ای، باعث شده زندگی در سطح زمین امکان پذیر نباشد.

حالا چند سال پس از جنگ هسته‌ای، آرتیوم متوجه شده که تمدن‌هایی هستند که روی سطح زمین زندگی می‌کنند، اما زیر زمین کسی اعتقادی به این موضوع ندارد.

داستان بازی یکسال پس از اتفاقات نسخه Metro: Last Night روایت می‌شود. مثل دو نسخه قبل شما در این نسخه هم کنترل شخصیت آرتیوم را در اختیار دارید. آرتیوم که طی یک سال اخیر دائما در تلاش بود تا مقامات تمدن زیرزمینی را به زندگی روی سطح زمین قانع کند، تصمیم می‌گیرد به تنهایی روی سطح زمین برود و به دیگران ثابت کند که سطح زمین بار دیگر قابل زندگی است.

آنا که دیگر همسر آرتیوم است تصمیم می‌گیرد همراه با آرتیوم از تونل‌های مترو خارج شود و به ماجراجویی و پیدا کردن جایی مناسب در سطح زمین ادامه دهند. داستان از جایی شروع می‌شود که آنا و آرتیوم توسط یک گروه دیگر دستگیر و زندانی می‌شوند. پس از اینکه آنا و آرتیوم با فردی به نام یرماک آشنا می‌شوند، با دزدیدن یک قطار مجهز موفق به فرار از زندان می‌شوند. در طی فرار آنا و آرتیوم با واقعیت‌هایی روبرو می‌شوند که جذابیت داستانی بازی را تا حدودی بالا می‌برد.

  پادکست: نقد و بررسی بازی The Last of Us

شخصیت پردازی‌های بازی با توجه به اینکه شاهد سومین نسخه از فرانچایز مترو هستیم، قابل تحمل است. پرداخت دو شخصیت اول بازی یعنی آنا و آرتیوم به خوبی انجام شده، اما بازی پر از شخصیت‌هایی است که در جریان بازی نقش داشته اما پرداخت خوبی ندارند. روایت داستانی بازی از نظر سرعت قابل قبول است اما شاید همین سرعت زیاد باعث شده شخصیت پردازی‌ها به درستی انجام نشود.

گیم پلی:

نقد و بررسی گیم پلی بازی Metro Exodus

بازی در زمینه گیم پلی تغییر خاصی نسبت به نسخه قبل خود نداشت. المان‌های گیم پلی همان المان‌های نسخه‌های قبل هستند، حتی در عصری که بازی‌های شوتر در زمینه سرعت گیم پلی پیشرفت بالایی داشتند، Metro Exodus در این زمینه خیلی موفق به جلب رضایت کاربران نشد.

استفاده از چراغ قوه و فندک برای روشن کردن محیط، استفاده از ماسک و تعویض به موقع فیلتر و استفاده از Med Kit از المان‌هایی هستند که در نسخه‌های قبل بودند و در این نسخه هم شاهد حضورشان در بازی هستیم.

بازی از نظر گان پلی خیلی راضی کننده به نظر نمی‌رسد. با توجه به اینکه سیستم Aim Assist بازی قابل شخصی سازی است اما در صورتی که این آپشن را کاملا خاموش کنید، مطمئناً در نشانه‌گیری و شلیک به هدف با مشکل روبرو خواهید شد.

یکی از تغییرات مثبت بازی نسبت به نسخه‌های قبل استفاده از محیط‌های متنوع تاریک و روشن است. بر خلاف نسخه‌های قبل که دائما در تونل‌های تاریک بازی جریان داشت، در این نسخه ما محیط‌های زیبا و بزرگی را شاهد هستیم.

سیستم مخفی‌کاری در این نسخه مقداری پررنگ‌تر از قبل شده و حتی با افزایش هوش مصنوعی NPC ها این سیستم خیلی خوب جلوه می‌کند. یکی از موارد آزاردهنده در بازی مشکل کاهش نرخ فریم ریت (FPS) است. در صحنه‌های شلوغ و تیراندازی‌های زیاد، این افت فریم ریت به شدت آزاردهنده است و تجربه بازی را مقداری تلخ می‌کند.

از دیگر نقاط ضعف بازی کم بودن تنوع سلاح‌ها است. با از بین بردن دشمنان متاسفانه اسلحه‌های متنوعی نمی‌توانید کسب کنید که این عامل باعث ضربه زدن به روند کلی گیم پلی بازی می‌شود.

دشمنان بازی به دو دسته تقسیم می‌شوند: انسانها و جهش یافته‌ها. هوش مصنوعی در مبارزه با انسانها نسبت به نسخه قبل پیشرفت داشته که یکی از نقاط مثبت بازی است. جهش یافته‌ها دشمنانی چالشی‌تر نسبت به انسانها هستند، اما تنوع این دشمنان هم نسبت به انسانها کمتر است. نمونه‌ای از جهش یافته‌ها به بازی اضافه شدند به نام “Humanimals” که بیشتر شبیه به زامبی‌ها هستند، که پرواز می‌کنند و اشیایی سمت شما پرتاب می‌کنند. البته فلسفه حضور این نوع جهش یافته‌ها در بازی خیلی مشخص نیست.

  آموزش استریم کنسول پلی استیشن 4 در سرویس آپارات

گرافیک:

نقد و بررسی گرافیک بازی Metro Exodus

بازی در زمینه گرافیک نسبت به نسخه قبل پیشرفت قابل قبولی داشت. در نسخه‌های قبل محیط‌های بازی در اغلب مواقع تاریک و بدون نور بود و بیشتر از نور موضعی مثل: چراغ قوه و فندک برای روشن کردن محیط استفاده می‌شد. در این نسخه همانطور که اشاره شد بازی بیشتر در نور طبیعی خورشید یا در افق‌های روشن جریان دارد که همین امر باعث شده قدرت گرافیکی بازی به خوبی نمایان شود.

بازی خیلی در زمینه طراحی چهره‌ها موفق نبود، یعنی خیلی از عواطف انسانی مثل ترس و خشم و ناراحتی را نمی‌توان از چهره کاراکترها تشخیص داد. یکی  از آزاردهنده‌ترین مشکلات بازی دیر لود شدن بافت‌ها و گاها سایه‌زنی‌هایی نه چندان حرفه‌ای است.

موسیقی و صداگذاری:

نقد و بررسی موسیقی بازی Metro Exodus

موسیقی بازی توسط استودیو ۴A Games و با همکاری الکسی اوملشاک (Alexey Omelchuk)ساخته شده است. بازی از نظر موسیقی عملکرد خوب و قابل قبولی داشته و به خوبی از عنصر موسیقی در بازی استفاده شده است. موسیقی بازی در محیط‌های تاریک و ترسناک و حتی در فایت‌های بازی به خوبی در دریافت احساس هیجان به شما کمک می‌کند. از نظر صداگذاری شاید مقداری توسعه دهندگان عجله کردند و صداهای شلیک و راه رفتن شخصیت بازی سینک نیست.

عبوس و گرفته و مغرور و متکبر است، در این اواخر و شاید هم خیلی از پیش بدگمان و مالیخولیایی شده است. بزرگوار و مهربان است، دوست ندارد احساسات خود را بیان کند. حاضر است زودتر سنگدلی خود را بنماید تا، با سخن، احساسات قلبی خویش را ابراز دارد. گاهی هم هیچ مالیخولیایی نیست، بلکه فقط سرد و تا حدی غیرانسانی و بی‌احساسات می‌شود و براستی چنان است که گویی در او دو خوی متضاد به‌ترتیب جای یکدیگر را می‌گیرند. گاهی بی‌نهایت کم‌حرف است! هیچ وقت فرصت ندارد. همه مزاحمش هستند. اما خودش دراز می‌کشد و کاری نمی‌کند. هیچ بذله‌گو نیست ولی نه به‌دلیل آنکه کلمات تند پرمعنی در چنته‌اش کم است، بلکه گویی فرصتی برای این گونه کارهای بیهوده ندارد. وقتی با او صحبت می‌کنند، تا به آخر به گفته‌های طرف گوش نمی‌دهد. هرگز به آن چیزی که جلب توجه همه را می‌کند، توجهی ندارد. خیلی برای خود ارزش قائل است و البته بی‌حق هم نیست کتاب جنایت و مکافات اثر فیودور داستایفسکی – صفحه ۳۱۶

 

5 ستاره

100 %
1 دیدگاه

4 ستاره

0 %
0 دیدگاه

3 ستاره

0 %
0 دیدگاه

2 ستاره

0 %
0 دیدگاه

1 ستاره

0 %
0 دیدگاه

دیدگاه/نظر خود را برای این محصول ثبت بفرمائید.

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

میزان رضایت خود را در ارزیابی وارد کنید*

توسط 01 کاربر

مرتب‌سازی بر اساس

  • تصویر آواتار

    مسعود نیابتی

    با احترام
    واقعا از این ادای دین به ادبیات فاخر جهان که در متن هاتون مطالعه کردم لذت بردم
    فرهنگ سازی ای که شما انجام می دهید را در هیچ رسانه ای داخل این حوزه ندیدم
    آرزوی موفقت و کامیابی دارم

    ۱۳۹۹-۰۷-۲۹

    اشتراک‌گذاری در:

    آیا مفید بود؟

    • گیم پاس | فروشگاه اینترنتی تخصصی بازی‌های ویدیویی

      ۱۳۹۹-۰۷-۲۹

      سلام:
      ممنون از اینکه مطالب سایت گیم پاس رو مطالعه می‌کنید.
      خیلی خوشحالیم که مطالب و نوشته‌های ما مورد پسند شما قرار گرفته، تمام تلاش مجموعه گیم پاس فرهنگ‌سازی درست برای مخاطبان خود است، امیدواریم در این امر با یاری شما مخطبان فهیم موفق شویم.